maandag 11 juli 2016

Over Britse ratten, een schip en de context


Eén van de redenen van de Brexit is dat Groot Brittannië jaarlijks bijna 5,5 miljard euro netto moet afdragen aan de EU. Dat is iets meer dan het dubbele van wat wij betalen.
Na de Brexit is echter in één klap wereldwijd op de beurzen zo’n 3 biljoen dollar (3000 Miljard) verdampt en het pond kelderde naar een dieptepunt. Met dat geld hadden de Britten bijna 550 jaar EU-lidmaatschap aan de EU kunnen financieren. Als ze gewild hadden. Maar dat wilden ze niet. Met een nipte meerderheid verkoos de burger om de EU te verlaten dankzij de briljante mediacampagnes van de ‘helden’ Boris Johnson en Nigel Farage die strategisch gezien net zo helder onderbouwd waren als het bijgaande Brexitplan op het bierviltje. Maar deze helden lijken spijt te hebben. Grote spijt. Want beiden trokken zich totaal onverwacht terug. 
De één na overleg met zijn collega’s en ’Ik kan deze persoon niet zijn’, en de ander met als reden ‘Ik wil mijn leven terug’. Het lijkt er echter eerder op dat ze als ratten het zinkende schip hebben verlaten. Rare jongens die Britten: een slecht schip bouwen en dan niet de verantwoordelijk nemen om af te maken waar ze aan begonnen zijn . 

Leugentjes om bestwil
Duidelijk is wel dat er in de campagnes van de heren hele en halve onwaarheden zijn verteld. Je zou ze leugentjes om bestwil kunnen noemen. Interessant is de vraag: hoe heeft dit zo kunnen ontstaan? Even los van de in de pers breed uitgemeten kostschoolmentaliteit, speelt hierin ook de machtspositie waarschijnlijk een belangrijke rol: macht verandert de menselijke psyche (nieuwsbericht Twee manieren waarop macht corrumpeert). Personen met macht zijn eerder onbeleefd en geneigd tot leugens en vals spelen. Ze stappen daarmee in valkuilen met alle gevolgen van dien. Daar is wel wat aan te doen. Bewustzijn van de context waarin zich alles afspeelt en daarmee gevoel met de realiteit behouden, alsook het ontwikkelen van empathie, helpt de valkuilen te vermijden. Daar moet je wel een goede hofnar voor hebben om je bij de les te houden.

Context en empathie (voor relevante stakeholders) staat ook hoog op de agenda van ISO 9001:2015. Je mag toch hopen dat de kwaliteitsmanager meer invloed heeft op de directie dan de politieke adviseurs op Johnson en Farage. Maar gelukkig wonen we in Nederland en hebben een behoorlijke traditie met het bouwen van zeewaardige schepen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten